Βαμπιρισμός και Ενεργεία

Βαμπιρισμός και ενέργεια6

Υπάρχουν δύο τρόποι ανταλλαγής ενέργειας μεταξύ των ανθρώπων. Ο καλύτερος είναι όταν και τα δύο άτομα που επικοινωνούν μεταξύ τους, αγαπιούνται πραγματικά και βρίσκονται σε απόλυτη ισορροπία. Σε αυτή την περίπτωση και οι δύο συνεισφέρουν στην θετική ροή ενέργειας μεταξύ τους και κανένας δεν έχει ανάγκη να τραφεί από την ενέργεια του άλλου. Η άλλη περίπτωση ανταλλαγής ενέργειας μεταξύ των ανθρώπων είναι ο βαμπιρισμός. Αξιοσημείωτο εδώ είναι ότι όλοι σε κάποια φάση της ζωής μας, υπήρξαμε βαμπίρ, όταν δεν θέλαμε να καταλάβουμε γιατί βιώναμε μια κατάσταση ή δεν είμασταν σε θέση να συνδητοποιήσουμε το μάθημα που ήθελε να μας διδάξει η ζωή.

Ένα βαμπίρ πάντα έχει ένα και μοναδικό σκοπό: να πάρει την ενέργεια των ανθρώπων που το πςριβάλουν. Ο πιο αποτελεσματικούς τρόπος πρόσβασης στην ενέργεια τους είναι να τους τραβήξει την προσοχή. Ακόμη και δύο άνθρωποι που είναι αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλον (εδώ αναφερόμαστε σε δεσμούς αλληλοεξάρτησης που βασίζονται στην εμμονή ή στην προσκόλληση), πάντα ο ένας θα είναι ο δότης κι ο άλλος το βαμπίρ.  Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από κάποιες σχέσεις, όπου το ζευγάρι λόγω της εξάρτησης που αποκτά ο ένας από την ενέργεια του άλλου, υποφέρει φρικτά όταν χωρίζει. Από τη μια πλευρά σταματάει ο ‘δότης’ να δίνει και από την άλλη πλευρά, το βάμπιρ «πεινάει» και προσπαθεί να επιστρέψει στον δότη. Με αποτέλεσμα, μια από τις δυο πλευρές προσπαθεί να ανανεώσει τη σχέση/«τον έρωτα». (π.χ. ‘Την/τον έχω στα αλήθεια βαρεθεί, αλλά συνέχεια γυρίζω πίσω σ’ αυτήν/όν’, ‘Νιώθω μια περίεργη, ακατανίκητη έλξη προς αυτήν/όν’ κλπ).

Το βαμπίρ προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή του άλλου με διάφορους τρόπους: να μιλάει συνεχώς για τις εμπειρίες του, να ζητάει συμβουλές, να πει κάτι σε κάποιον «εμπιστευτικά» και συνήθως γκρινιάζει για τις καταστάσεις της ζωής και ρίχνει τις ευθύνες στους άλλους. Στην προσπάθεια του να βοηθήσει, προσπαθώντας είτε να του δώσει συμβουλές, είτε να του αλλάξει γνώμη και τον κάνει να αισθανθεί καλύτερα με τον εαυτό του, ο δότης στην πραγματικότητα του δίνει ένα κομμάτι της ζωτικής του ενέργειας (συνήθως από το καρδιακό τσάκρα). Εάν αυτό επαναλαμβάνεται σε καθημερινή βάση, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του. Ο βαμπιρισμός επηρεάζει όχι μόνο το φυσικό σώμα, αλλά και την ψυχολογία του δότη.

Αν  θέλετε πραγματικά να  βοηθήσετε ένα βάμπιρ, δεν ωφελεί ούτε εσάς ούτε τον ίδιο να ακούτε τα παράπονά του, ύστερα από τα οποία συνήθως προσθέτει: «Αχ, τώρα αισθάνομαι πολύ καλύτερα» (αυτό μπορεί να μεταφραστεί ως  «Έφαγα λίγο από την ενέργεία σου και παράτεινα τη ζωή μου για λίγο καιρό ακόμα»), το καλύτερο θα ήταν να του εξηγήσετε τους συμπαντικούς νόμους, τους λόγους δηλαδή, των κακοτυχιών και των ταλαιπωριών του. Βιώνει όπως όλοι μας τα ίδια μαθήματα – το ΚΑΡΜΑ ή τα λάθη της τωρινής ζωής. Το σύμπαν δεν προμηθεύει τα βαμπίρ με ενέργεια εξαιτίας της λανθασμένης στάσης που κρατάνε για την ζωή και παραμένουν «ενεργειακά νεκροί». Έτσι η αναπόφευκτη κατάληξη για κάποιον που ζει συνεχώς για λογαριασμό της ενέργειας των άλλων είναι κάποια φυσική ανεπάρκεια. Ζούν όσο υπάρχουν άνθρωποι να τους «ταϊζουν».

Δίνοντας τη ζωτική μας ενέργεια σε ένα βαμπίρ, δεν τον βοηθάμε αν αυτός από μόνος του δεν παίρνει την απόφαση να αλλάξει τον εσωτερικό του κόσμο. Εξάλλου, γνωρίζουμε πως κάθε αρρώστια είναι αποτέλεσμα λανθασμένου εσωτερικού ρυθμού της ψυχής. Με άλλα λόγια, το  βαμπίρ θα υποφέρει ώσπου να καταλάβει τα λάθη του και να επανορθώσει για αυτά που έχει κάνει.

Οι άνθρωποι πολλές φορές άθελά τους μετατρέπουν τους νεκρούς συγγενείς και φίλους τους σε ενεργειακά βαμπίρ. Όταν αδυνατούν να αποχωριστούν από τους ανθρώπους που έχουν φύγει λόγω των δεσμών (αγάπη, ενοχή, έλλειψη έκφρασης συναισθημάτων) που είχαν μαζί τους όσο ζούσαν, δεν αφήνουν τις ψυχές τους να αναπαυτούν. Με αυτόν τον τρόπο, αυτό που στην ουσία κάνουν είναι να τραβάνε την ψυχή του νεκρού πίσω στη γη, εμποδίζοντάς την να αποχωριστεί από το αιθερικό της σώμα και να προχωρήσει σε άλλα ενεργειακά επίπεδα. Έτσι θρηνώντας για έναν νεκρό συγγενή ή φίλο, καλούν την ψυχή του να παραμείνει στο γήινο επίπεδο περισσότερο απ’ ότι χρειάζεται. Για να αποτευχθεί αυτό, η ψυχή του έχει ανάγκη να τραφεί από την ενέργειά τους. Όσο πιο μεγάλα συναισθήματα τρέφουν για το νεκρό, τόσο πιο πολυ διαρκεί αυτή η ενεργειακή εξάρτηση μεταξύ ζωντανών και νεκρών.

 Για αυτό το λόγο πολλές φορές ο θάνατος ενός κοντινού προσώπου μπορεί να είναι η αιτία κάποιας επιδείνωσης της σωματικής κατάστασης ή άλλων αρνητικών περιστατικών (π.χ. άσθμα, διαβήτης, υπέρταση, στείρωση/αποβολή, οικονομικές απώλειες κ.τ.λ.). Εξάλλου, και ο λόγος που διεξάγονται οι θρησκευτικές τελετές είναι για να βοηθήσουν τους νεκρούς να απελευθερωθούν από τα αιθερικά τους σώματα γρηγορότερα, ευκολότερα και πιο ανώδυνα. Γενικά, καλό είναι να θυμόμαστε πως ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσουμε μια ψυχή που φεύγει είναι να μην τη θρηνούμε.

Είναι πολύ σημαντικό, ο κάθε άνθρωπος να συνηδητοποίησει με όλη του την καρδιά του πόσο απαραίτητο είναι να απελευθέρωσει τους νεκρούς. Αυτό μπορεί να γίνει με τον εξής τρόπο: Αφού έχετε ανάψει ένα κερί στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του, είναι σημαντικό να προσθέσετε είτε σιωπηλά, είτε δυνατά τα εξής λόγια: «Συγχώρα με, σε συγχωρώ και συγχωρώ τον εαυτό μου. Σε απελευθερώνω, να πας σε μέρη που είναι για σένα φτιαγμένα, απελευθέρωσέ με κι εσύ.»

Υπενθυμίζουμε σε όσους νιώθουν την ανάγκη να επισκέπτονται συχνά τα νεκροταφεία ότιι ΔΕΝ ΒΟΗΘΑΝΕ την ψυχή του/της με αυτόν τον τρόπο. Η μνημόνευση του νεκρού στην Εκκλησία καθώς και οι ειδικές προσευχές για την ανάπαυση της ψυχής του/της έχουν πολύ περισσότερη δύναμη απ’ ό,τι οι συχνές επισκέψεις στο τάφο του/της.

Προσπαθείστε να επισκέπτεστε  τα νεκροταφεία όσο το δυνατόν λιγότερο, αλλά αν είναι άκρως απαραίτητο για ΕΣΑΣ, να πλένεστε και να καθαρίζετε πολύ καλά τα ρούχα σας και τα παππούτσια σας μετά την επίσκεψη.

Ακόμα και ίχνος σκόνης, που προέρχεται από το νεκροταφείο έχει κάποια καταστροφική και επικίνδυνη δύναμη για εσάς και μπορεί να σας μεταφέρει στοιχεία βαμπιρισμού.

Σε αντίθεση, μόνο οι τάφοι των Αγίων διοχετεύουν θετική ενέργεια, και τα κορμιά τους παραμένουν αναλλοίωτα στο χρόνο.

Η επαφή με τον νεκρό δημιουργεί τρύπες στην αύρα, συνήθως στην αριστερή πλευρά του σώματος, με αποτέλεσμα να προκαλεί διαρροή ενέργειας που συνεπώς προκαλεί διάφορες ψυχοσωματικές ασθένειες. Με λίγα λόγια, δηλαδή, είναι σαν να προχωράς μπροστά με το κεφάλι σου στραμμένο προς τα πίσω.

Μαρία Τσίβριτς
Progressor – Θεραπεύτρια Κοσμικής Ενέργειας    

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s